Eğitimden, sağlığa korkunç bir geri çöküş…
Neredeyse; hemen her alanda adaletsizlik…
Bir türlü düzelmeyen ve bu gidişatla da düzeleceğe benzemeyen ekonomi…
İçinden çıkamadığımız her gün ayrı bir siyasi çalkantı…
Gençlere zerre umut bırakmadık…
Ama…
Her şeye rağmen hayat devam ediyor.
Kentler ve içindeki insanların birbirine yabancılaşmasına, vefasızlığa, herkesin kendi iç dünyalarında kopuşlarına tanıklık ediyoruz…
Ama…
Hayat, her şeye rağmen devam ediyor.
Bunca hengamenin arasında, yok mu güzel olan bir şeyler?
Var elbet. İyi insanlar var hem de çok, ama gel gör ki, pasifize olmuşlar.
Kabuğuna çekilen salyangoz gibiler…
Yürüdükleri her yere ışıldaklı bir parlaklık bırakıyorlar, bir iz kendilerinden, hani iyiyiz ve varız der gibi.
Ve fakat; bir ürkmüşlük hali…
Bir korku…
Bir kopuş…
Bir kapanış halinde olunca, sahi neredeler dedirtiyor insana…
Anladım, evet, biliyorum.
Hayat devam ediyor.
Ve hatta; meşhur, “La Vita è Bella" (Hayat güzeldir) Film müziği, “Beautiful that way” da geçtiği gibi;
“Dünya kusurlu olabilir.
Acı olabilir.
Karanlık olabilir.
Ama sen yine de gülümseyebilirsin.”
Çünkü, niye?
Hayat her şeye rağmen devam ediyor ve hayat güzeldir.
Uzak bir yerlerde…
Birileri için belki…
Peki, 75 yaşında inşaatta çalışmak zorunda kalan biri için…
Aldığı ücreti barınmaya bile yetmeyince salt karın doyurmaya hamallık yapmak zorunda kalan emekli için…
On yıllarca; yarış atı gibi koşturulup, gelip; eğitim, hukuk fakültesi bitirip artık; her üniversitelinin Moto-Kurye ve market personeli olmak zorunda kaldığı bir düzende bir barda garsonluk bile bulamayanlar için…
Okula gitmek yerine boyundan büyük işlerde kolunu kaptıran, ölen MESAM’ lı çocuklar için…
Evlatlarına hiçbir şey yapamamanın ızdırabıyla boyun büken anneler için…
Hayat Güzel mi?
Yaşamak; sadece barınmak ve karın doyurmak mıdır ki, bu koşullarda hayat güzel olsun…
Nedir bu “her şeye rağmen hayat devam ediyor” iyimserlik repliği…
Etmesin kardeşim, belki de artık hayat her şeye rağmen değil, onurluca devam etmeli dememiz lazım ve bunun için de, adı konulmaz bir naiflikle kabulleniş yerine, “ÖFKE” büyütmemiz lazım…
Çünkü; hayat, her şeye rağmen devam ettiği için değil, insanca yaşandıkça güzeldir…
İnsan romantizminden çıkıp, öfkeyi büyütmenin zamanıdır.
Çünkü; bu koşullarda hayat, “La vita non è bella."
(Hayat güzel değil)
