Gazze genelinde aylardır kesintisiz süren bombardımanlar ve kara operasyonları, geride telafisi imkansız insani trajediler bırakmaya devam ediyor. Yaşamını yitiren 73 bin 90 kişinin çok büyük bir kısmını savunmasız siviller, kadınlar ve çocuklar oluşturuyor. Hastanelerin ve temel tıbbi altyapının hedef alınması nedeniyle yaralıların tedavi süreçleri de tamamen tıkandı. İlaç, tıbbi malzeme ve temiz suya erişimin neredeyse imkansız hale gelmesi, hayatta kalan yaralıların da yaşam mücadelesini her geçen gün zorlaştırıyor.
Harabeye dönen kentler ve enkaz altındaki arama çalışmaları
Bölgedeki yıkımın boyutu, sadece hastane kayıtlarına giren can kayıplarıyla sınırlı kalmıyor. Şehirlerin neredeyse bütünüyle harabeye dönmesi sebebiyle, binlerce insanın yıkılan beton yığınlarının altında kaldığı biliniyor. İş makinelerinin yetersizliği, yakıt sıkıntısı ve devam eden güvenlik riskleri nedeniyle sivil savunma ekipleri enkaz altındakilere ulaşmakta büyük zorluk yaşıyor. Enkaz altından çıkarılamayan binlerce sivil, kayıtlara henüz dahil edilemediği için insani krizin gerçek boyutu tam olarak ölçülemiyor.
Tıbbi sistemin çöküşü ve ameliyatsız müdahaleler
Sağlık altyapısının bütünüyle hedef alınması, hayatta kalan yaralılar için tedavi imkanlarını tamamen ortadan kaldırdı. Bölgede bulunan az sayıdaki kısmi işlevsel hastane; elektrik, jeneratör yakıtı ve tıbbi gaz tedarikinin kesilmesi sebebiyle sıradan poliklinik seviyesine geriledi. Temel cerrahi sarf malzemelerinin tükenmesi nedeniyle sağlık personeli acil servislerde hayati müdahaleleri gerçekleştirmekte büyük tıkanıklıklar yaşıyor. Sterilizasyon zincirinin kırılması ve hijyenik ortamın kalmaması, enfeksiyona bağlı toplu ölümlerin önünü açıyor.
Ailesi vefat eden çocuklar ve toplumsal yapının dağılması
Aylardır süren bombardımanlar, Gazze’deki aile kütüklerini ve toplumsal yapıyı neredeyse tamamen ortadan kaldırdı. Nüfus kayıtlarında yer alan yüzlerce soyadı, aile bireylerinin tamamının hayatını kaybetmesiyle tarihten silindi. Anne ve babasını yitiren, hayatta hiçbir akrabası kalmayan binlerce kimsesiz çocuk kamplarda tek başına yaşam mücadelesi veriyor. Kimlik tespiti yapılamayan bu korumasız bebekler ve çocukların sahipsiz kalması, sivil krizin en ağır toplumsal travmasını oluşturuyor.
Kitlesel açlık ve temiz su kaynaklarının yok edilmesi
Can kayıplarının yanı sıra, hayatta kalan milyonlarca insan için de Gazze Şeridi yaşanamaz bir yer haline geldi. Temel gıda tırlarının ve insani yardım koridorlarının kapatılması, bölgede sistematik bir kıtlık rejiminin kurulmasına yol açtı. Su arıtma tesislerinin ve kuyuların bombalanması sebebiyle halk, kanalizasyon sularının karıştığı kaynakları tüketmek zorunda kalıyor. Bu durum, yetersiz beslenen çocuklarda ölümcül salgın hastalıkların yayılmasını hızlandırırken, yardım ulaşmayan kuzey bölgelerinde açlığa bağlı sivil ölümlerini her geçen gün artırıyor.