Avrupa genelinde derinleşen savunma tedariki krizine karşı Fransa, geleneksel askeri üretim metotlarının dışına çıkan kapsamlı bir hamle yürütüyor. Ülkenin köklü otomobil üreticileri ile küresel parça tedarikçileri, yürütülen resmi programlar kapsamında savunma sanayisi iştirakleriyle masaya oturdu. Bu doğrultuda sivil sanayinin robotik montaj altyapısı, kalıp teknolojileri ve yüksek parça optimizasyonu kabiliyeti, cephe hattının en çok ihtiyaç duyduğu hava araçlarının üretimi için yeniden yapılandırılıyor.
Yıl başından bu yana devreye alınan çok sayıda endüstriyel ortaklık, Paris yönetiminin askeri lojistikteki yeni hamlesini ortaya koyuyor. Program kapsamında otomotiv tedarikçileri elektrik motoru bileşenleri ve yapay zeka destekli anti-drone mekanizmaları üzerine yoğunlaşırken, büyük üreticiler ise mühimmat taşıyan insansız sistemlerin montajını üstleniyor. EKONOMİM'den Merve Kornik'in haberine göre, yapılan mühendislik revizyonlarıyla, karmaşık dron tasarımlarındaki parça sayıları ciddi oranda azaltılarak seri üretime uygun enjeksiyon kalıplama yöntemlerine geçiş sağlanıyor. Ortak planlamaların tam kapasiteye ulaşması durumunda, ülkenin yıllık askeri insansız araç üretim hacminin on binlerce adede ulaşması öngörülüyor.
Stokçuluk yerine esnek sanayi gücü
Paris yönetimi, bu dönüşümün arkasındaki temel felsefenin devasa ve durağan askeri depolar inşa etmek olmadığını açıkça belirtiyor. Teknolojinin ve elektronik harp yöntemlerinin sahada çok hızlı kabuk değiştirmesi nedeniyle, erken üretilen ürünlerin kısa sürede demode kalma riski bulunuyor. Bu riski bertaraf etmek isteyen yönetim, barış döneminde yalnızca eğitim faaliyetlerine yetecek asgari düzeyde envanter tutmayı, ancak olası bir kriz anında otomotiv fabrikalarını hızla askeri üretim merkezine dönüştürecek dinamik bir tedarik zinciri altyapısını hazır bulundurmayı hedefliyor. Değişen muharebe şartlarına anında uyum sağlayabilen bu yeni model, montaj hatlarının esnekliği sayesinde tek bir yazılım güncellemesiyle tamamen farklı bir İHA modelinin üretimine geçilmesini mümkün kılıyor. Fabrikalardaki iş gücü de sivil araç üretiminden askeri montaja hızla geçebilecek şekilde özel simülasyonlarla önceden eğitiliyor. Böylece hem milyarlarca Euro'luk devasa depolama maliyetlerinden tasarruf ediliyor hem de ordunun elinde her zaman o günün en modern teknolojisine sahip hava araçları bulunması garanti altına alınıyor. Son tahlilde Fransa, fabrikalarını potansiyel birer kışlaya dönüştürerek kıta Avrupası için ezber bozan ve tamamen üretici reflekslerine dayanan yeni bir savunma doktrini inşa ediyor.